Odwieczny czar Rzymu

Książka Bożeny Fabiani Rzym. Wędrówki z historią w tle w nieszablonowy sposób łączy w sobie przewodnik po Wiecznym Mieście z publikacją o historii sztuki, a całe dzieło jest okraszone osobistymi refleksjami autorki. Zamknięcie jej w ścisłych ramach jednego gatunku jest niemożliwe.

Poszczególne rozdziały książki noszą nazwę „wędrówek”, co w oczywisty sposób nawiązuje do jej tytułu. Pierwsza z nich traktuje „o wszystkim po trochu” – zawiera ogólne przemyślenia Fabiani o Rzymie. Zaczyna się garścią impresji na temat tego miasta, po czym przechodzi do opisywania jego roli w kulturze. Fenomenalnie ukazuje przenikanie się i koegzystencję skrajnie różnych stylów i tendencji artystycznych, ilustrując to licznymi przykładami zabytków z różnych epok.

W kolejnym rozdziale koncentruje się na pierwszych apostołach, których losy były trwale związane z Rzymem. Elementy życiorysu świętego Piotra przeplatają się z opisami związanych z nim miejsc – szczególnie tych, w których nauczał. Takie pomieszanie bynajmniej nie wprowadza chaosu do treści książki. Wręcz przeciwnie – czyni ją jeszcze bardziej interesującą. W trzecim rozdziale jest położony nacisk na postać Pawła z Tarsu. Opis jego biografii, a w szczególności wewnętrznej przemiany i przejścia na chrześcijaństwo jest bogaty w odniesienia do Pisma Świętego wskazane siglami w przypisach. Tak jak w poprzedniej wędrówce pojawia się historia bazyliki pod wezwaniem świętego Pawła. Także tutaj można zaobserwować, iż autorka naprawdę w wybitny sposób przeplata opisane elementy, a przy tym nie utrudnia rozumienia treści książki.

Następne części dotyczą genezy architektury sakralnej. Czwarta stanowi analizę jej początków, piąta opowiada o bazylikach. Szósta z kolei skupia się na pierwszych kościołach tytularnych, czyli przydzielanych przez papieża kardynałom. Kolejne dwa rozdziały dotyczą katakumb i bazylik cmentarnych. W dziewiątej i dziesiątej wędrówce poruszony jest temat Rzymu jako miasta kościołów. Autorka opisuje różne rzymskie kościoły i znajdujące się w nich dzieła sztuki. W rozdziale jedenastym autorka powraca do sławnych antycznych budowli, po czym w następnym przenosi czytelnika do epoki baroku. Wszystkie stanowią fascynującą lekcję historii sztuki.

W kolejnych rozdziałach przechodzi do analizy odpowiednio obyczajów i ludzi tego czasu. Czyni to w obrazowy i przemawiający do wyobraźni czytelników sposób. Publikację zamyka opisem Wiecznego Miasta jako raju dla malarzy, którzy skupiali się przede wszystkim w okolicach via Margutta, oraz kolejną dawką własnych refleksji na temat włoskiej stolicy. W swoich opisach wiernie oddaje emocje, jakie wzbudza w niej to miasto.

Główną zaletą książki autorstwa Fabiani jest bogata oprawa graficzna. Każda wędrówka jest pełna fotografii ukazujących imponujące, nie tylko sakralne, budowle, dopracowane w najdrobniejszych szczegółach rzeźby oraz tak samo przyciągające uwagę swoim misternym wykonaniem obrazy i mozaiki. Za mocną stronę tej pozycji uważam również fascynujący, żywy sposób, w jaki łączy historię Rzymu z osobistymi refleksjami autorki, oraz względnie łatwy do zrozumienia język. Ukazuje ona miejsca niedoceniane przez turystów, ale i tak nie mniej interesujące od tych najpopularniejszych, a tym samym pozwala zobaczyć włoską stolicę z innej perspektywy. Pod tym względem ta książka okazała się być miłym zaskoczeniem. Uważam ją za wartościową i fascynującą lekturę, którą polecam każdej osobie zainteresowanej sztuką i historią Rzymu.


Dodaj komentarz